home » De Tweedehands Filosoof – The Secondhand Philosopher

De Tweedehands Filosoof – The Secondhand Philosopher

I wrote this short play back in 2003, as the final assignment of the first year play writing at the Schrijversvakschool. With this play, I got into the second year, during which I wrote Fifty Percent Silence.


DE TWEEDEHANDS FILOSOOF

Personages: Johan (43), Marlies (39, vrouw van Johan), Ingrid (27, zus van Marlies), Bart (34, broer van Marlies)

Scene 1

Johan zit aan de eettafel. Er ligt een boek voor hem. Hij twijfelt of hij het gaat pakken. Marlies op.
 
Marlies: Niet doen lieverd.
Johan: Wat?
Marlies: Je weet dat je dat niet moet doen.
Johan: Wat?
Marlies: Niet net doen alsof je niet weet waar ik het over heb.
Johan: Thee?
 
Marlies zet de theekop bij Johan en af.

Scene 2

Studeerkamer, groot hangslot hangt geforceerd aan de deur, breekijzer o.i.d. op de grond. Op de vloer liggen allemaal boeken. Boekenkasten leeg. Johan zit bezweet op de vloer, Marlies staat bij hem. Marlies ten einde raad, Ingrid is behoorlijk aangeschoten en loopt onrustig door de studeerkamer, Bart in de huiskamer.
 
Johan (met verheven stem en gebalde vuist): Freud is fraude!
Ingrid: Ja hè lekker, gezellig, laten we Freud de grond in boren. Jezus Johan.
Marlies (richting Bart): Zie je? Daar gaat ‘ie weer.
Ingrid (kijkt overdreven aandachtig naar Johan): Ja ja, ik zie ‘m.
Marlies: Ik weet het niet meer. Wat moet ik hier nu mee?
Johan (wat rustiger): Dromen duiden…poef…droom weg…
Bart (komt de studeerkamer ingelopen): Johan, doe ‘s normaal man.
Johan: En dan Plato: Plato is prut!
Ingrid (begint het leuk te vinden): Plato? Hoor ik Plato? “Plato in de bananenbar”, heb je die gelezen? Echt te gek boek!
Marlies: Kom op, wat moet ik hiermee? Zo erg heb ik ‘m nog nooit gezien.
Bart: Volgens mij speelt ‘ie weer eens één van zijn befaamde spelletjes met ons.
Marlies (lichtelijk geïrriteerd): Spelletjes Bart, jij noemt dit spelletjes?
Bart (kijkt Marlies verward aan): Hoe dan ook, er zit vrees ik niets anders op dan weer mee te spelen, we moeten er toch achter komen.
Ingrid: Oeh leuk, een spelletje!
Johan: Mijn tijd is de jouwe niet…
Bart: Het geleuter begint al.
Ingrid (opgewonden): Nog een clou, nog een clou…
Marlies: Ik zei toch al dat we die boeken moesten verkopen. Hij krijgt ze hoe dan ook altijd weer te pakken.
 
Johan staat op, pakt een stift, gaat weer zitten en trekt op de grond een cirkel om zich heen.
 
Johan (stellig): Ik bevind mij in mijn hermeneutische cirkel.
Ingrid: Het is wel een lastige deze keer zeg.
Johan: Marlies, Lies? Kom, pak ook een boek en raak geïnspireerd! Probeer te zijn! Durf te zijn!
Bart: Ik probeer z’n medicijnen wel te vinden. Waar liggen ze?
Marlies: Ergens in de badkamer, in één van de medicijnkastjes. Pas wel op dat je de goede pakt.
 
Bart af.
 
Ingrid: Kom op Johan, het begint nu leuk te worden. Wat heb je nog meer?
Marlies: Ingrid, niet doen. Ga hem in godsnaam nu niet zitten aanmoedigen.
Ingrid: Sorry hoor, maar nu kan ik eindelijk een keertje lachen met Johan.
Marlies: Alsof dit de eerste keer is dat je hem zo ziet.
Ingrid: Nee dat niet, maar het was alweer zo’n lange tijd geleden, ik was bijna vergeten hoe leuk het is.
Marlies: Dit is echt geen grapje Ingrid!
 
Marlies loopt richting Johan, staat hierbij op de cirkellijn.
 
Johan (beetje zweverig): Niet op de cirkel staan…niet op de cirkel staan, alsjeblieft. Vertrap de bewuste kennis niet, maar interpreteer haar. Kom de cirkel binnen en vraag naar het Zijn. Wat is Is?
Marlies: Wat is Is? O mijn God, wie is ‘ie nu weer? We moeten het boek vinden.

Marlies gebaart naar Ingrid dat ze moet gaan zoeken.

Johan: Waar is Is?
Ingrid (al zoekende tussen de boeken op de grond): Waar is het boek? Bedoel je dat Johan? Waar is het boek?
Johan: Wat is waar aan Is?
Ingrid: Sorry schat, hier ben ik echt te dronken voor nu.
Marlies: Kom op, zoeken!
 
Bart komt binnen zonder medicijnen.
 
Johan: Bart, laat de transcendentale schijn je niet afschrikken in ons zijn, maar kom binnen en interpreteer dit heden, dit prachtige heden waarbinnen we allen onze eigen interpreterende individu kunnen onthullen.
Bart: Jezus, je bent al ver heen. Effe op de plaats rust! (richting Marlies) Wist niet welke ik moest pakken, er lagen er zoveel.
Marlies: Ik ga wel.
Johan: Nee, Lies, Liesje, niet weg gaan. We moeten onze wezensstructuur nog exploreren. Jij en ik, hier, nu, samen op weg naar de toekomst. We moeten ons verleden nog op ’n creatieve manier inkleuren.
Marlies (kijkt om): Nog even volhouden.
 
Marlies af.
 
Johan: Bart, omarm je Zijnde en laat al onze Zijnden samensmelten, zodat wij onze tijd en ruimte kunnen definiëren.
Bart: Hou ’s op man! Vertel nou maar gewoon wie je bent, dan zijn we van je gezeik af. (richting Ingrid) Heb je al wat?
 
Ingrid, nog steeds bezig met zoeken, bladert door een boek en begint opeens te lachen.
 
Ingrid (opgewonden): Ik heb het, ik heb het! Hij is Heidegger! Hier (laat het boek aan Bart zien), hij heeft in “Zijn en tijd” zitten lezen. Hij is Martin Heidegger! Dat verdient een wijntje!
Bart: Zo Johan, jij denkt Heidegger te zijn. Da’s niet mis jongen. Zo hoog heb je het nog nooit in je bolletje gehad. Toe maar.
 
Marlies komt gehaast door de huiskamer richting studeerkamer gelopen.
 
Marlies: Bart, Bart….. (inmiddels in de studeerkamer) ze zijn op. De medicijnen…ze zijn op!
 
Bart en Ingrid kijken verschrikt naar Marlies, Ingrid laat daarbij het boek vallen dat Johan gretig tot zich neemt. Johan begint heftig te bladeren.

EINDE


THE SECONDHAND PHILOSOPHER

Characters: Johan (43), Marlies (39, Johan’s wife), Ingrid (27, Marlies’s sister), Bart (34, Marlies’s brother)

Act 1

Johan sits at a table. There is a book in front of him. He isn’t sure he will take it. Marlies on.

Marlies: Don’t, honey.
Johan: What?
Marlies: You know you shouldn’t.
Johan: What?
Marlies: Don’t pretend you don’t know what I’m talking about.
Johan: Tea?
 
Marlies puts the teacup near Johan and goes off.

Act 2

Study room, a large padlock hangs forced on the door, crowbar or something on the floor. On the floor are all the books. Bookcases empty. Johan sits sweaty on the floor, and Marlies stands with him. Marlies is in despair, Ingrid is quite tipsy and walking restlessly through the study, and Bart is in the living room.
 
Johan (with a raised voice and clenched fist): Freud is a fraud!
Ingrid: Yeah, nice, fun, let’s run Freud into the ground. Jesus, Johan!
Marlies (towards Bart): See? Here he goes again.
Ingrid (looks overly attentively at Johan): Yeah, yeah, I see.
Marlies: I don’t know anymore. What should I do with this?
Johan (a bit calmer): Interpreting dreams…poof…dream gone…
Bart (walks into the study): Johan, get a grip man.
Johan: And Plato: Plato is a putz!
Ingrid (starts enjoying this): Plato? Do I hear Plato? “Plato and a Platypus Walk into a Bar”, did you read that one? Great book!
Marlies: You guys, what am I supposed to do? I’ve never seen him having it this bad.
Bart: I think he’s playing one of his famous games with us again.
Marlies (slightly irritated): Games Bart, you call this games?
Bart (looks at Marlies confused): Anyway, there’s nothing left, I’m afraid, but to play along again, we have to find out somehow.
Ingrid: Ooh nice, a game!
Johan: My time isn’t yours…
Bart: The gibberish is already beginning.
Ingrid (exited): Another hint, another hint, please…
Marlies: I told you we should sell those books all along. He always gets to them.
 
Johan stands up, grabs a marker, sits back down and draws a circle around himself on the ground.
 
Johan (firmly): I find myself in my hermeneutic circle.
Ingrid: It’s a tough one this time, mind you.
Johan: Marlies, Lies? Come, grab a book too and get inspired! Try to be! Dare to be!
Bart: I will try to find his medications. Where are they?
Marlies: Somewhere in the bathroom, in one of the medicine cabinets. Be sure to grab the right ones.
 
Bart goes off.

Ingrid: C’mon Johan, it’s starting to be fun. What else you’ve got?
Marlies: Ingrid, don’t. Don’t encourage him.
Ingrid: Excuse me, but now I can finally laugh with Johan.
Marlies: Like this is the first time you see him like this.
Ingrid: Well no, but it has been so long, I almost forgot how much fun this is.
Marlies: This isn’t a joke Ingrid!
 
Marlies walks towards Johan, stepping on the line of the circle.
 
Johan (a bit wooly): Don’t stand on the circle…don’t stand on the circle, please. Don’t trample the conscious knowledge, but interpret her. Come into the circle and ask about the Being. What is Is?
Marlies: What is Is? Oh my God, who’s he this time? We have to find the book he was reading.

Marlies gestures to Ingrid to start looking.

Johan: Where is Is?
Ingrid (while searching among the books on the floor): Where is the book? Is that what you mean Johan? Where is the book?
Johan: What is true about Is?
Ingrid: Sorry honey, I’m too pissed for this.
Marlies: Search!
 
Bart comes in without the medication.
 
Johan: Bart, don’t let transcendental appearances deter you in our being, but come in and interpret this present, this beautiful present in which we can all reveal our own interpreting individual.
Bart: Jeez, you’re too far gone. Easy now! (towards Marlies) Didn’t know which ones to grab, there were so many.
Marlies: I’ll go.
Johan: No, Lies, Liesje, don’t go. We still have to explore our structure of being. You and me, here, now, together on our way to the future. We still have to color our past creatively.
Marlies (looks back): Hang in there.
 
Marlies goes off.
 
Johan: Bart, embrace your Beingness and let us merge all our Beingnesses so that we can define our time and space.
Bart: Quit it! Just tell us who you are, then we’ll be rid of your bullshit. (towards Ingrid) You have something yet?
 
Ingrid, still searching, flips through a book and starts laughing suddenly.
 
Ingrid (excited): I got it, I got it! He is Heidegger! Look (shows the book to Bart), he’s read “Being and Time”. He is Martin Heidegger! Let’s get some wine!
Bart: Well Johan, you think you’re Heidegger. That’s quite something. You’ve never thought this highly of yourself before. Wow.
 
Marlies comes running hurriedly through the living room toward the study.
 
Marlies: Bart, Bart….. (in the study by now) we’re out. The meds…we’re out of them!
 
Bart and Ingrid look startled at Marlies, Ingrid dropping the book in the process, which Johan eagerly takes up. Johan starts flipping vehemently through it.

THE END


Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Scroll to Top